Het ontstaan van cattery Rebel Rouser's.

In 1984 had ik een abbo op het blad 'Hart voor dieren.' en daarin had ik een artikel gelezen van Mevr. Veldhuizen-Visser van cattery Miacis. Zij schreef over de Heilige Birmaan. Na het lezen hiervan was mijn interesse voor de Birmaan gewekt. Dat zelfde jaar heb ik een kattenshow bezocht en toen wist ik het zeker, ik wilde een Heilige Birmaan, ik verdronk in die blauwe ogen en viel voor de uitstraling van de Birmaan, dus dat zou mijn volgende huisgenoot worden.
Ik had toen nog een htk die regelmatig buitenshuis vertoefde, dus een Birmaan behoorde toen nog niet tot de mogelijkheid om in huis te nemen.
Februari 1988 overleed m'n htk Igor op mysterieuze wijze, toen stond het vast ik wilde een kat die niet buiten liep zodat ik er zicht op had.
In mei bezocht ik een kattenshow in Enschede op zoek naar een Birmaan kitten, ik ontmoette daar Hanneke Staal van cattery Bahtera Nabi Nuh, zij wist me te vertellen dat Mari Wiehemeijer van cattery de la Polisonnerie op dat moment Birmaan kittens had en gaf me haar telefoonnummer. Ik wilde een sealpoint kater en Mari had er 1 in een nest van 5 kittens het nest bestond uit 1 sealpoint kater, 3 sealpoint poesjes en 1 bluepoint poesje, de kater was al besproken maar toch wilde ik een kijkje bij haar nemen. Dus zo gezegd zo gedaan, ik ging naar Midden-Beemster om de kittens te bekijken. Ik werd hartelijk ontvangen en zag de mooie Birmaantjes, op een gegeven moment stond het bluepoint poesje voor me en gaf aan dat ze op schoot wilde. Ja.. toen was ik verkocht en besloot dat zij bij me zou komen wonen, Mari moest er nog om lachen ze zei "Je komt voor een sealpoint kater en gaat weg met een bespreking voor een bluepoint poesje.." Ze vermeldde er ook bij dat ik het mooiste poesje uit het nest had gekozen, maar dat maakte me niet uit ik vond haar gewoon lief en had verder geen verstand van de benodigde aftekening van de Birmaan. Ze stelde me voor een keer een show te lopen met het poesje en een keer een nestje met haar te nemen, ik zei dat ik dat niet van plan was het was de bedoeling dat ze als huiskat door het leven zou gaan.
Na 3 weken mocht ik haar ophalen, ze heette Espoiry de la Polisonnerie, wat ik ervan begrepen heb betekend haar naam Hoop van de Baldadigheid.
Onderweg naar huis werd er gedold in de auto over haar naam en omdat ze zo rustig was zei ik Tammy Whynot, afgeleid van Tammy Wynette de country zangeres, dus Tammy werd het.
Na een paar weken viel het me op dat ze een bruin streepje op haar neus kreeg wat steeds donkerder werd en ja hoor.. Tammy bleek dus een sealpoint, dat hield in dat haar stamboom en paspoort veranderd moesten worden.

In oktober 1988 zou er een show zijn in Purmerend en ik kreeg toch de kriebel om er naartoe te gaan met haar, na overleg met Mari besloot ik deze show te lopen met Tammy. Ik werd lid van de Nederlandse Perzen Vereniging om zodoende meer geinformeerd te zijn over het reilen en zeilen in de kattenwereld.
Tammy deed het goed op deze show ze kreeg een Uitmuntend1 en werd voorgedragen voor Best In Show, ik had geen flauw benul wat dat allemaal inhield, en hoorde van mensen om me heen dat dat heel wat was. Ik vond het showgebeuren leuk en had me voorgenomen er zeker nog 1 te bezoeken als exposant. Mari wilde in januari 1989 met Eur. Gr. Int. Ch. Shakyra fân Gaasterhoven, de moeder van Tammy, naar een show in Nieuwegein, haar broer Esprit en haar zus Elegance zouden ook aanwezig zijn en ze vroeg me of ik het leuk zou vinden ook te komen. Ik ging dus naar de show in Nieuwegein, het was op zich een leuke show. In die tijd werden de katten nog opgehaald door stewards en dat zinde Tammy waarschijnlijk niet, ze was niet te keuren en er stond op haar keurrapport 'is boos en bijterig.' dit deed mij besluiten haar niet meer te showen.

Ik ging er steeds meer over denken Tammy een nestje te laten krijgen, ik bezocht regelmatig shows in de hoop een mooie kater te vinden voor een dekking.
Ik had een mooie bluepoint op het oog en regelde met de eigenaar dat ik een seintje zou geven als Tammy krols was, omdat ze te vaak achter elkaar en met te korte tussenpozen krols was heb ik haar op aanraden van een dierenarts, om een evt. baarmoederontsteking tegen te gaan, op de pil gezet.
Ik ben gestopt met haar de pil te geven, heb haar laten testen op FeLV en FIP en toen ze krols was contact opgenomen met de dekkatereigenaar, deze deed op dat moment moeilijk en probeerde er onderuit te komen. Dit deed me besluiten een andere kater voor haar te zoeken. Maar wie en hoe kwam ik in contact met een katereigenaar ? Ik bedacht me toen het artikel wat ik gelezen had in 'Hart voor dieren' en besloot de stoute schoenen aan te trekken en Mevr. Veldhuizen te bellen. Ik heb haar de situatie uitgelegd, ze zei me dat ze met haar kater eigenlijk geen dekkingen meer gaf maar wilde voor mij een uitzondering maken. Ik had ondertussen ook contact gehad met Mari en zij raadde me Gr. Int. Ch. Ucayali du Chet Volant aan, de kater van Mevr. Veldhuizen.
Februari 1990 was het zover, Tammy was krols en ze ging op bezoek bij Ucayali een mooie bluepoint Heilige Birmaan kater. Ik vond het allemaal reuze spannend en vroeg me af of ze wel gedekt wilde worden, maar dat was niet nodig bleek Mevr. Veldhuizen belde me dezelfde avond nog dat Tammy gedekt was. Na 3 dagen bij Ucayali heb ik haar weer opgehaald en nu begon het wachten. Zou ze opgenomen hebben ? Tot mijn grote vreugde was ze zwanger en zou in april uitgerekend zijn, nu werd het echt spannend. Ik had ondertussen een catterynaam aangevraagd waarvan er 9 werden afgewezen en de tijd begon te dringen, tot ik bericht kreeg dat er 1 was goedgekeurd. Het werd Rebel Rouser's wat 'Oproerkraaiers' betekend, de naam is gebaseerd op Tammy omdat ze een dondersteen was.
14 april 1990 een spannende dag Tammy bevalt van haar kittens, Aequitas een sealpoint kater en Banshee een bluepoint poes en bij deze is cattery Rebel Rouser's ontstaan.